Is dit het dan?

“Pa, ik ben er helemaal klaar mee hier, ik wil graag mijn deel van de erfenis en dan trek ik er op uit, weg uit Arnhem.
” Heb je wel eens het gevoel dat je toe bent aan iets heel anders?
Dat je het op zich wel prima hebt thuis, maar dat je ontzettend toe bent aan avontuur?
Dat had deze jongen ook, hij was klaar om de wereld te verkennen.


Hij eiste de helft van zijn vaders bezit op, de andere helft was voor zijn oudere broer die gewoon op de boerderij bleef werken.
Hij voelde zich ergens wel een beetje slecht.
Technisch gezien gaf hij, door om de erfenis te vragen aan zijn vader,
het signaal dat het hem absoluut niets kon schelen hoe de toekomst van zijn familie eruit zou zien,
wat hij zeker wist was, dat hij het in ieder geval niet kon maken om binnenkort nog terug te keren,
maar dat was ook niet de planning.
Het slechte gevoel nam al snel af toen hij bedacht wat hem allemaal te wachten stond nu de wereld aan zijn voeten lag.
Met meer geld dan dat hij ooit had gehad, trok hij naar Indonesië.
Er was niemand meer die op hem lette en die tegen hem zei wat hij wel en niet kon maken,
soms was er een stemmetje in zijn hoofd dat hem vertelde dat het niet oké was om zo met meisjes,
drugs en drank om te gaan, maar hij vond al snel manieren om dat stemmetje tot zwijgen te brengen.
“Dat stemmetje dat vertelde dat het niet oké was om zo met meisjes, drugs en drank om te gaan.”
Het was heel raar, maar ondanks dat dit het avontuur was waar hij altijd van had gedroomd, voelde hij zich leeg.
Alle luxe, alle meisjes, al het eten en drinken, het was geweldig,
maar elke keer als hij ’s avonds op bed lag kwam die knagende vraag boven: ‘Is dit het dan?’
Een paar maanden later kwam er ook nog een gigantische economische crisis in het land, juist toen hij bijna door zijn geld heen was.
Zijn vrienden zagen dat er niets meer te halen viel en lieten hem zakken.
Van meer geld dan hij ooit had gehad ging hij naar knagende honger en geen schoenen meer aan zijn voeten.
Hij dacht bij zichzelf: Thuis bij mijn vader hebben de werknemers het nog beter dan ik,
misschien kan ik maar beter teruggaan en smeken of ik een werknemer mag worden, dan heb ik tenminste te eten.
Hij schaamde zich kapot toen hij, terwijl hij nog geen half jaar was weggeweest, de reis terug naar huis maakte.
Hij was stom verbaasd toen hij zag dat zijn vader op hem stond te wachten op de hoek van de straat.
Zijn vader liet zijn lievelingseten klaarmaken en er was een gigantisch feest omdat hij terug was.
Hij schaamde zich ontzettend, maar tegelijkertijd was hij opgelucht en verbaasd over de enorme liefde van zijn vader.
Toen hij ’s avonds weer op bed lag, bedacht hij zich wat er allemaal was gebeurd.
”Op avontuur is geweldig maar als hij dat alleen voor zichzelf doet, vult het de leegte niet”
Toen hij vertrok had hij verwacht dat het avontuur hem gelukkig zou maken, maar nu begon hij te beseffen dat avontuur zelf dat niet doet.
Op avontuur gaan is geweldig, maar als hij dat alleen maar voor zichzelf doet, vult dit de leegte niet.
Hij kijkt al uit naar het nieuwe avontuur: geliefd worden door zijn Vader en deze liefde uitdelen aan anderen.

 

Geschreven door Jesse Matitawaer

Copyright © EPG Velp by Jesse Matitawaer 2021  

Facebook
Instagram